Przestrzeń barwna w oku
Dwuwymiarowy sposób przedstawienia całkowitej przestrzeni barwnej, jaką rejestruje oko ludzkie, pokazuje model CIE opracowany w 1931 roku. Przestrzeń przedstawiona jest w formie trójkąta, przy czym jego rogi obrazują odpowiednio barwę czerwoną, zieloną i niebieską, które zawiera dana przestrzeń barw. Każdy odcień barwy odzwierciedlony jest przez punkt w systemie współrzędnych. Starszy model przestrzeni barwnej, sRGB, przedstawia w przybliżeniu równomierne rozdzielenie barw podstawowych. Ponieważ w praktyce to nie wystarczało, wprowadzono Adobe RGB.
Model addytywny lub subtraktywny
Człowiek rozpoznaje kolory zawsze w ten sam sposób. Natomiast powstawanie kolorów (synteza) w produktach technicznych zasadniczo się różni.
Każda mieszanka barw powstaje przez połączenie barw podstawowych. Różnice wynikają z tego, czy urządzenie zdolne jest samodzielnie emitować światło, czy też światło odbijane jest od innego medium. Urządzenia samodzielnie emitujące światło, takie jak np. monitory, bazują na syntezie addytywnej. Jeśli kolory są „drukowane” i odbijają światło, barwna powierzchnia absorbuje część światła, a zredukowana odbita część tworzy barwę mieszaną.
Adobe RGB: przestrzeń realistycznych kolorów
